':. ترانه های پاپتی ':. (وبلاگ شخصی جواد نوروزی)

.:':. شعرهایی که مرا می نویسند ... .:':.

سلام عزیزان همراه

دو تا از شعرام رو براتون میذارم و چشم به راه نظراتتون می مونم.



                                                                 ‹ خيره به ماه ›

دوباره خيره مانده ام، به قرص ماه نقره فام

                                              در اين سكوت نيمه شب، در اين سياهي تمام

دوباره لحظه هاي من لبالب از حضور توست

                                              خط شهـاب شب شكن، نشانه ي عبور توست

دوبـاره پـا نهـاده اي به خـاليِ خـيال مـن

                                              تــو اي جنـون آرزو، محـال من محـال مــن

تو اي فسون وسوسه، حضور بي حضور من

                                              تو اي صُـراحي سحر، سكوت مملو از سخــن

تويي تمام شعـر من، مسيـح مرده واژه ها

                                              تو را بهـا داده خدا، به مــن سپرده واژه هــا

عروض شعر من تويي، سرودن از تو كار من

                                              از تـو فقط تجسمي مـــانده به يادگـار مـن

در عمق اين سكوت شب، خيره به ماه گشته ام

                                              ببين كه بي عنايتت، مـات و تبـاه گشته ام

اگر كـه خيــره اينچنين نگـاهِ مـاه مي كنم

                                              مجــاز روي مـاه توست، تو را نگاه مي كنم



*جواد نوروزي





                                     ‹ شعر رويايي ›

با بوسه اي گرمي دادي به من اما

                                               مي ترسم از فردا، مي ترسم از سرما

مي ترسم از اينكه، سردي كني با من

                                               با من كه نشناسم، با تو سرم از تن

مي ترسم از مرگ اين حس رويايي

                                               بي عشق تو حالم گردد تماشايي

اي آنكه در قلبم، خوش كرده اي خانه

                                               اي آنكه دستانت بر زلف من شانه

اي آنكه شبهايم لبريز خواب توست

                                               دل مملو از نامت، گويي كتاب توست

در سينه ياراي يك آن نبودت نيست

                                               محتاج دستانت، جز پنجه ي من كيست؟

فكر نبــود تو كابـــوس هـر لحـــظه

                                               ترسم بســوزم در افســوس هر لحظه

اين لحظه ي نابِ گلبوسه ي گرمت

                                               در حصر آغوشِ خـواهنده ي نرمـت

جسـم پريشــانم آرامِ آرام اسـت

                                               اي شعر رويايي، وقت سرانجام است     

                                                                      

*جواد نوروزي



****************************************************************

پی نوشت:

      با توجه به سوء تفاهمی که در برداشت و نقدهای برخی دوستان دیدم لازم دونستم کمی درباره وبلاگ "ترانه های پاپتی" توضیح بدم

      همراهان صمیمی عنایت داشته باشند که این وبلاگ محدود ترانه نیست و سروده هایی که توی اون قرار گرفته و خواهد گرفت در سه بخش ۱- ترانه ۲- شعر کلاسیک ( غزل-مثنوی- ... ) ۳- شعر نو ( آزاد ) طبقه بندی میشن که می تونید از طریق فهرست موضوعی هم به هر کدوم دسترسی داشته باشید.

      با این پیشینه لازم می دونم بگم که سروده های "خیره به ماه" و "شعر رویایی" همون طور که در عنوان اشاره شده ترانه نیستند و با نیت ترانه هم سروده نشدند پس ایجاب نمیکنه اصول لازمه ی ترانه از قبیل زبان ساده و عامیانه یا آهنگ پذیری رو داشته باشند ( البته "شعر رویایی" از نظر ریتم و ضرباهنگ به ترانه نزدیکه ولی زبان و پرداخت کلاسیک روش صورت گرفته )

لطفا از نگاه شعر کلاسیک بخونیدشون.

با تشکر

+ * زمان درج مطلب: ٢۳ آبان ۱۳۸۸ساعت ٢:٥۸ ‎ق.ظ عکس العمل ()

سلام دوستان

دو تا از ترنم های لحظاتم رو اینجا حک میکنم!

منتظر خوندن يادگاري هاي ارزشمندتون هستم پاي اين كتيبه.



                                                        ‹ تنديس ›

من زمينم، تو مث تيغه ي گاوآهن باش                           

                                        زير و رو كن دلو تا ريشه كني تو رگهاش

من درختم، تو مث ابر پر از بركت و نور                          

                                        بي تو شاخه هام ميشن هيزماي خشك تنور

اگه سنگم تو مث قطره هاي باروني                                

                                        صيقلم بده، جلا كن، تو فقط مي توني

من يه كوهم، تو مث زمزمه هاي بادي                             

                                        مــن زمينگير غــمم بيا تو كــه آزادي

من يه رودم، تو مث پهنه ي اقيانوسي                              

                                        من بخشكمم تو هستي، نداري افسوسي

من يه برگم، تو مث شبنم پاك سحري                             

                                        تو مقدســي، زلالــي، از سرِ برگا ســري

من يه بغضم، تو كليد قفل چشماي مني                            

                                        گريه اي، مشكل گشايي، بغض سنگو ميشكني

بيا مثل اشك چشمام هميشه جاري باش                           

                                        مــث تنديـــس بلوريــــــن وفـــــــاداري بـــاش



*جواد نوروزي

14/07/88



                                       ‹ شكسته ›

گريه به دادم برس، ديگه نفس ندارم                               

                                       دارم مي ميرم از اين، بغض ادامه دارم

توبه م نشد دوباره، دل به نگاهي دادم                              

                                       اين بغض پينه بسته س، جواب اعتمادم

اي كاش كه لحظه لحظه، اميدوارم نمي كرد                       

                                       اينجوري ذره ذره، جون ميده اين تن سرد

دلش يه جا ديگه بود، ولي نذاشت بدونم                          

                                       نمي دونست تا ابد منتظرش مي مونم

مريض چشماش شدم، دارم تو تب مي سوزم                      

                                       الان كجاست ببينه، سياهه حال روزم؟

قسمتم از عاشقي اين دو تا چشم تره                               

                                       اين دل بي مشتري يه عمره در به دره

يه عمره داغ اشكا چشم منو سوزونده                              

                                       يه عمره روي لبهام حسرت خنده مونده

اي گريه ي رهايي منّت تو ميكشم                                 

                                       حالا كه طعم تلخ شكستنو مي چشم



*جواد نوروزي

23/07/88


+ * زمان درج مطلب: ۱٥ آبان ۱۳۸۸ساعت ۱:٤۱ ‎ق.ظ عکس العمل ()

سلام دوستان

میلاد حضرت مهربانی

قبله ی دلهای ایران زمین

حضرت امام رضا (ع) رو بهتون تبریک میگم

این ترانه تجلی لحظه ای یاد حرمش تو دل بی قرارمه

تقدیم به همه ی اونایی که الان دلاشون برا حرم قشنگش پرپر میزنه



                                       ‹ خواب ناز ›

دوباره اين دلِ پُر و، از جنس سنگ آهنم

                                            اسير مغناطيس يه پنجره ي فولاديه

جايي كه واسه صاحبش، فرقي نداره زائرش

                                            اهل كلانشهره يا كه ساكن يه آباديه

يه حس سرشار از نياز گرفته تار و پودمو

                                            دلم يه چيزي كم داره قد مساحت حرم

منتظر اجازه ام، خواب يا اشاره، يه نشون

                                            رخصت بگيرم تو حرم مث كبوتر مي پرم

تا داغ دل رو با آب سقاخونه خنك كنم

                                            يه گوشه آروم بگيرم زل بزنم به گنبدش

سنگ صبور غصه هام، سنگ كف حرم بشه

                                            اونجا سوا نمي كنن زائر خوبو از بدش

رو فرشاي مقدسش مث رو ابرا راه برم

                                            تو موج شوق جمعيت سمت ضريح جاري بشم

جسم ضريحو حس كنم، سلام آقا، امام رضا

                                            چه خواب نازي، نمي خوام، اسير بيداري بشم



*جواد نوروزي

07/08/88

**********************************************************

پي نوشت:

دعوتنامه

از همه ي دوستاني كه به من لطف دارن و بهم سر مي زنن و با نظر ارجمندشون منت سرم مي ذارن چه دوستان ترانه سرا و شاعر و چه بقيه عزيزان دعوت ميكنم در سايت ماهنامه تخصصي دنياي ترانه "بنياد ترانه" عضو بشن تا بتونيم در فضايي تخصصي تر درباره مباحث مختلف ترانه و شعر بحث و تبادل نظر متمركزي داشته باشيم و به پيشرفت روزافزون همديگه كمك كنيم.

+ * زمان درج مطلب: ۸ آبان ۱۳۸۸ساعت ۱:۱٤ ‎ق.ظ عکس العمل ()

سلام دوستان

برای به روز رسانی جدید یه شعر نو از سبک روایی رو در نظر گرفتم به همراه دکلمه ی شعر با صدای خودم که به عنوان موسیقی وبلاگ می تونید گوش کنید و البته لینک دانلودش رو هم زیر شعر می ذارم

منتظر شنیدن نظراتتون هستم.



« درخت خاطره »



یه تک درخت سبزی بود، تو یه کوچه ی خاکی

درخت سینه چاکی

که تکیه گاه عابرا،  اهالی و مسافرا

همیشه سایه ی سر و، گوشه ی دنج کوچه بود

با این که روی شاخه هاش

نه آلبالو، نه سیب و نه انجیر و نه آلوچه بود !

برای بچه ها پر از خاطره های جاری بود

بازیهای تابستونی، پاییزی و زمستونی، خنده های بهاری بود

برای اون جوونهای خاطرخواه محله، عاشقای دیوونه

شاهد نغمه های شیرین عاشقونه

همدم انتظار و بی قراری بود

روی سینه ش قلبای تیر خورده ی یادگاری بود

برای پیره مردای مو سفید محله

یه رفیق قدیمی...، صمیمی

نماد موندگاری بود

شاهد یک عمر پر از خاطره های خوب و بد

چراغونی جشنا و سیاه پوش عزا و گریه زاری بود

شاخه ی پایین درخت، خونه ی بلبل بود و یاکریم بود و قناری بود

شاخه های وسط مال جیک جیک گنجشکای شاد،

نوک درخت خونه ی اون کلاغای قارقاری بود

آخ که چه روزگاری بود....

تا اینکه لایحه اومد، که شهرا پیشرفته بشن

کوچه ها آسفالت بشن و درختا هم تخته بشن

یکی یکی خیابونا، فاتحه ی درختاشونو خوندن

یه از جلو نظام دادن، درختایی که توی صف نبودن

بریدن و ریشه شونو سوزوندن

کم کم بوی تمدن، هوش و حواسو از سر محله ی خاکی برد

انگار ملخ تخم صفا رو تو دل کوچه خورد

بحث و جدل شد میون اهالی محله،

یکی میگفت: خاطره ها چی میشه؟

یکی میگفت: خب کنار درخته عکس می گیریم!

پس همه ی مشکلا حلّ حلّه

یه عده هم رو حرفشون وایسادن

تن به بریدن درخت کوچه شون ندادن

یه عده هم دودل بودن، اعضای حزب بادن !

خلاصه آسفالت سیاه بی رحم، کوچه ها رو یکی یکی شکار کرد

هر چی کلک تو چنته داشت برای گول زدن اهل محل سوار کرد

تا می تونست بدگویی خاکو کرد

تا سبزی فکر محله شد زرد

گفتن تو این خاکا مرض می گیریم

درخت پشه جمع میکنه، نیش میزنه

یه وقت سرطان می گیریم، می میریم !!!

نگاه کنید آسفالت چقدر تمیزه و هیچ مرضی نداره

هر کی دلش واسه درختا تنگ شد

خب میره پارک گوشه ی خیابون، مثل همین درختو اونجا داره

دلا یه خورده سنگ شد

آسفالت بی مروت، خندید و گوش به زنگ شد

سرتونو درد نیارم، خلاصه شو روی زبون بیارم

یه وقت درخت چشماشو وا کرد و دید،

مردی با چیزی دستش اومد رسید

فقط صدای وز وزش رو شنید

تا چند دقیقه لرزید و درد کشید

پرنده ها با یه تکون پریدن

با چشماشون تو آسمون آبی

سقوط غمناک درخت خاطراتو دیدن.



*جواد نوروزی

لینک مستقیم دانلود دکلمه شعر درخت خاطره:


و


**************************************************************



ضمناً یکی از ترانه هام به نام " حیف نفرین" تو سایت بنیاد ترانه منتشر شده ( با تشکر از علی کمارجی نژاد عزیز )  که خوشحال میشم قابل بدونید و نظری بهش بندازین ، اینم لینک صفحه :



+ * زمان درج مطلب: ٢ آبان ۱۳۸۸ساعت ۱٢:۱٦ ‎ق.ظ عکس العمل ()